Szczepienie przeciw HPV - co należy o nim wiedzieć?
Decydując się na szczepienie można zredukować prawdopodobieństwo zakażenia wirusem HPV
Wirus HPV (Human Papillomavirus) to wirus brodawczaka ludzkiego. Jest to bardzo często występująca infekcja przenoszona drogą płciową. Istnieje ponad 200 typów tego wirusa. Część z nich jest nieszkodliwa, ale są typy, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, występowania stanów przednowotworowych, a także rozwoju nowotworów. Do typów wysokiego ryzyka należą HPV 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66 i 68, które najczęściej prowadzą do rozwoju chorób nowotworowych, takich jak rak szyjki macicy, ale i rak sromu, pochwy, odbytu, krtani, głowy czy prącia. Wirus ten może odbić się negatywnie na zdrowiu zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Szczepienie HPV to obecnie jeden z najlepszych sposobów na to, aby uniknąć zakażenia najbardziej onkogennymi typami wirusa. Nie ma bowiem sposobu na jego leczenie, a jedynie możliwości zapobiegania rozwojowi dalszych objawów, jakie powoduje ten wirus takich jak brodawki czy zmiany przednowotworowe. Z tego powodu bardzo ważne jest, aby rozważyć przyjęcie szczepionki, a także regularnie przystępować do badań profilaktycznych umożliwiających rozpoznanie niepokojących zmian. Jednym z nich jest badanie cytologiczne, które pomaga w wykryciu wirusa HPV nawet na wczesnym etapie jego rozwoju.
Co należy wiedzieć o szczepionkach przeciw HPV?
Szczepienie przeciw HPV jest sposobem na zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirusa brodawczaka ludzkiego, a w szczególności jego typów zwiększających prawdopodobieństwo zachorowania na wymienione wyżej nowotwory. Szczepieniu można poddawać dzieci od 9. do 13. roku życia - rekomenduje się w ich przypadku podanie dwóch dawek szczepionki. Drugą dawkę po sześciu miesiącach od pierwszej. Jeśli do szczepienia przystępują osoby starsze (od 14. roku życia), wtedy najlepszym rozwiązaniem jest aplikacja trzech dawek. W tym przypadku druga dawka jest aplikowana po dwóch miesiącach, a trzecia po kolejnych czterech miesiącach. Nie ma powszechnie określonych pór roku ani dni, w które należy przyjmować szczepionkę. Do szczepienia nie mogą przystępować dzieci poniżej 9. roku życia, kobiety w ciąży, ani osoby z uczuleniem na składniki szczepionki (np. boraks czy sodek chloru). Do szczepienia można przystąpić w dowolnym terminie, pamiętając o przestrzeganiu terminarza przyjmowania kolejnych dawek. W dniu szczepienia nie jest wymagane żadne specjalne przygotowanie. Iniekcja odbywa się domięśniowo — w mięsień naramienny. Pełne szczepienie, zgodnie ze statystykami, może przełożyć się na ochronę przed zakażeniem w granicach od 95 do nawet 100 proc.
Jak szczepionka może wpłynąć na jakość życia?
Decydując się na szczepienie można zredukować prawdopodobieństwo zakażenia wirusem HPV, który jest przyczyną wielu niebezpiecznych dla zdrowia i życia nowotworów. Dzięki szczepieniu można również uniknąć poważnych konsekwencji zdrowotnych, które nierzadko wymagają zastosowania różnych metod leczenia, jak leczenie laserowe, czy konizacja szyjki macicy. Są to zabiegi, które pomagają w terapii, jednak mogą powodować ryzyko powikłań w trakcie ciąży. Szczepienie jest także sposobem na ograniczenie rozprzestrzeniania się wirusa w społeczeństwie, co ogólnie przekłada się na lepszy poziom i komfort życia społeczeństwa. Można zatem powiedzieć, że szczepionki mają wpływ na jakość życia, a także redukcję komplikacji zdrowotnych wynikających z wirusa.
