Rodzicu, rozmawiaj z dzieckiem o pandemii

poniedziałek 9 listopada 2020
W tym trudnym czasie rozmowa z dzieckiem jest bardzo potrzebna i ważna. Jak rozmawiać z pociechą, aby wytłumaczyć, co się dzieje i jednocześnie ją uspokoić? Czy kontakty z rówieśnikami online są potrzebne, a może wybrać rodzinne zabawy – gry planszowe czy wspólne gotowanie?

Twoja pociecha oczekuje, że zapewnisz ją, że wszystko będzie dobrze i że może liczyć na Ciebie i pozostałych członków rodziny. Poniżej kilka wskazówek, co robić, by pomóc dziecku łagodnie przejść przez ten trudny czas.

Przede wszystkim rozmawiaj – stały kontakt z dzieckiem to podstawa porozumienia w tym trudnym czasie.

Nie unikaj odpowiedzi na pytania, nawet gdy są bardzo trudne. Możesz przyznać, że czegoś nie wiesz – to się może zdarzyć. Wszyscy jesteśmy w sytuacji wielu niewiadomych, ale lepiej powiedzieć, że się czegoś nie wie i spróbować razem poszukać odpowiedzi niż milczeć i zostawić dziecku pole na domysły lub na samodzielne poszukiwanie informacji w internecie.

Przekazuj dziecku tylko sprawdzone informacje – nie wszystkie informacje zawarte w sieci albo przekazywane przez rówieśników są prawdziwe. Twoim zadaniem jest je weryfikować.

Jeżeli dziecko mówi, że się boi, że się martwi, że nie wie co dalej będzie – wysłuchaj. Zaprzeczanie, czyli mówienie dziecku np. „Nie martw się” nie pomoże. Zapytaj, czym konkretnie się martwi, dlaczego, czy można temu jakoś zaradzić, jak ty jako rodzic możesz pomóc. Często zdarza się, że dziecko samo najlepiej wie, jak się uspokoić lub co mu pomaga – wystarczy zapytać.

Ciągłe pouczanie, poprawianie, zwracanie uwagi nie ułatwia rozmowy. Dziecko może poczuć się jak na egzaminie, ogranicza to jego szczerość, bo za wszelką cenę chce „dobrze wypaść” przed słuchającym rodzicem. Ponadto skupienie się na próbie rozwiązania problemu dziecka może prowadzić do tego, że nie wysłuchamy tego, co chciał nam powiedzieć. Pamiętajmy: czasami samo wysłuchanie pomaga drugiej osobie.

Nie ograniczaj kontaktów on-line z rówieśnikami np. przez Skype’a albo inne media, bo to może potęgować przygnębienie i poczucie osamotnienia. Jest wiele możliwości, które dziecko może wykonywać bez bezpośredniego kontraktu z przyjaciółmi.

Spędzaj z dzieckiem czas. Wspólne aktywności, takie jak gry planszowe, pieczenie ciasteczek pomagają oderwać się choć na chwilę od ciągłego myślenia o zagrożeniu. Zadbaj, aby czas spędzony na rozmyślaniu o zagrożeniu był jak najkrótszy.

W każdej sytuacji kryzysowej można korzystać z następujących, bezpłatnych numerów telefonów: bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży: 116 111 czynny codziennie w godz. 12-22, bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży rzecznika praw dziecka: 800 12 12 12 czynny od poniedziałku do piątku w godz. 8.15-20, centrum wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego: 800 70 22 22 czynny całodobowo.

*Autorka artykułu jest pedagogiem, specjalistą psychologii kryzysu i interwentem kryzysowym.

                                                                                                     

Kategoria: Porady ekspertów